Posts
So this is where we live.
A brandnew, luxuirous condominium with all possible facilities in and around it.
The apartment itself is comfortable yet modest. Like many Singaporeans, we share it with a corenter. Both him and us, we have our own bed- and bathroom (tiny). The rest of the space (read: extremely small) is communal.
For entering in and moving through the building, as well as your apartment, you need you personal pass with electronic chip. Once inside your apartment, you take of your shoes and leave them outside your front door.
Walking inside with your shoes on is not done in Singapore. You don't have to be afraid that your shoes will get stolen, because that is unthinkable here. Although.....it DOES seem to happen, sometimes.
We are looking straight at the harbor of Singapore, that you can compare best with Rotterdam; huge freightships are queuing constantly to be let into the harbor for cargo-handling.
Daarnaast is dit gebied nog in ontwikkeling en dat betekent dat t om ons heen n aaneenschakeling van bouwputten is. Links en rechts worden torenflats gebouwd en de bouw is hier 24/7 en stopt nooit. Op elk terrein lopen tientallen arbeiders, waarschijnlijk vaak uit andere landen gehaald. Tussen de middag slapen ze op het terrein en ik heb gehoord dat t ook voorkomt dat ze op t terrein "wonen".
Een mooie omgeving kun je dus niet zeggen, rustig ook niet, alhoewel je daar binnen weinig tot niets van merkt. Maar als je bijvoorbeeld aan een van de zwembaden ligt (op de 8ste etage) is t raadzaam je iPod mee te nemen om je te kunnen afsluiten voor t eeuwige geluid van machines, drilboren, heien, etc.
De faciliteiten van het gebouw zijn geweldig. Voor mij zijn die zwembaden belangrijk, meer als gelegenheid om te zonnebaden en af te koelen. sAvonds laat gaan we geregeld nog even in de hottub zitten die daar ook is.
Een van de zwembaden is n aqua-fitness-bad, er zijn twee tennisbanen, een sauna-gebeuren, een fitness-ruimte die 24 uur per dag geopend is...MET klimmuur. Enz enz.
Aan de ene kant heb je dus de haven en bouwputten, aan de andere kant heb je het CBD: het Central Business District. Gebied van de banken, kantoren, e.d. Dat brengt op vaste tijden (sochtend, tussen de middag en sluitingstijd) veel bedrijvigheid met zich mee. Kantoormensen begeven zich in grote drommen over straat. Ideaal voor mensen kijken.
Kantoormensen:
De mannen in zwarte broek en overhemd, de meisjes in soort cocktailjurkjes. Om door n ringetje te halen.
De voorkeurskleur is zwart. Evt. gecombineerd met wit. Soms andere "rustige" kleuren, zoals beige, bruin of donkerblauw. Geen patronen, zoals bloemen of afbeeldingen.
De jurkjes zijn aansluitend, vaak model kokerrok met split. Geen spaghettibandjes, geen blote ruggen of decolletees (nou hebben ze toch vaak kleine borsten, dus zoveel te showen zou er niet zijn). De roklengte is alles tussen knie en kruis, maar vaak kort, korter, kortst. De schoenen zijn bij voorkeur puntige lakpumps met naaldhak, hoog, hoger, hoogst. Weinig make-up, weinig sieraden. Ingetogen en waarschijnlijk kost het geen drol en is dat jurkje van slechte kwaliteit en materiaal, maar it looks like a million bucks.
In n straal van 200 meter rondom ons gebouw zijn wel 7 koffie-gelegenheden a la Starbucks (waaronder n echte Starbucks). sOchtens vormen zich daar lange rijen van kantoormensen die op hun cappuccino staan te wachten, tussen de middag stromen al die honderden mensen de kantoren uit om en masse te gaan lunchen, en direct na kantoortijd is de MRT (metro) voor de deur afgeladen vol.
We hebben n MRTstation voor de deur en dat is heel gunstig. Meer over de MRT in een volgende Blog.
Nu gaan we naar Ikea, of all places, dus later meer...
A brandnew, luxuirous condominium with all possible facilities in and around it.
There are two towers, that are sail-shaped on one side, hence the name.
You can see that clearly here because of the blue neonlight.
The apartment itself is comfortable yet modest. Like many Singaporeans, we share it with a corenter. Both him and us, we have our own bed- and bathroom (tiny). The rest of the space (read: extremely small) is communal.
For entering in and moving through the building, as well as your apartment, you need you personal pass with electronic chip. Once inside your apartment, you take of your shoes and leave them outside your front door.
Walking inside with your shoes on is not done in Singapore. You don't have to be afraid that your shoes will get stolen, because that is unthinkable here. Although.....it DOES seem to happen, sometimes.
We are looking straight at the harbor of Singapore, that you can compare best with Rotterdam; huge freightships are queuing constantly to be let into the harbor for cargo-handling.
View from our apartment at 28 high.
Daarnaast is dit gebied nog in ontwikkeling en dat betekent dat t om ons heen n aaneenschakeling van bouwputten is. Links en rechts worden torenflats gebouwd en de bouw is hier 24/7 en stopt nooit. Op elk terrein lopen tientallen arbeiders, waarschijnlijk vaak uit andere landen gehaald. Tussen de middag slapen ze op het terrein en ik heb gehoord dat t ook voorkomt dat ze op t terrein "wonen".
Ook hier kijken we op uit.
En vanuit de mooie pools kun je de bouw (te) goed volgen;-)
De bouwvakkers houden siesta tijdens hun lunchbreak.
Een mooie omgeving kun je dus niet zeggen, rustig ook niet, alhoewel je daar binnen weinig tot niets van merkt. Maar als je bijvoorbeeld aan een van de zwembaden ligt (op de 8ste etage) is t raadzaam je iPod mee te nemen om je te kunnen afsluiten voor t eeuwige geluid van machines, drilboren, heien, etc.
De faciliteiten van het gebouw zijn geweldig. Voor mij zijn die zwembaden belangrijk, meer als gelegenheid om te zonnebaden en af te koelen. sAvonds laat gaan we geregeld nog even in de hottub zitten die daar ook is.
Een van de zwembaden is n aqua-fitness-bad, er zijn twee tennisbanen, een sauna-gebeuren, een fitness-ruimte die 24 uur per dag geopend is...MET klimmuur. Enz enz.
Vanuit onze toren kunnen we binnenkijken bij de 24hrs gym in de andere toren.
Kantoormensen:
De mannen in zwarte broek en overhemd, de meisjes in soort cocktailjurkjes. Om door n ringetje te halen.
De voorkeurskleur is zwart. Evt. gecombineerd met wit. Soms andere "rustige" kleuren, zoals beige, bruin of donkerblauw. Geen patronen, zoals bloemen of afbeeldingen.
De jurkjes zijn aansluitend, vaak model kokerrok met split. Geen spaghettibandjes, geen blote ruggen of decolletees (nou hebben ze toch vaak kleine borsten, dus zoveel te showen zou er niet zijn). De roklengte is alles tussen knie en kruis, maar vaak kort, korter, kortst. De schoenen zijn bij voorkeur puntige lakpumps met naaldhak, hoog, hoger, hoogst. Weinig make-up, weinig sieraden. Ingetogen en waarschijnlijk kost het geen drol en is dat jurkje van slechte kwaliteit en materiaal, maar it looks like a million bucks.
Dit meisje ziet er uit als n high fashion model.
Kantoormeisjes tijdens hun lunchbreak
In n straal van 200 meter rondom ons gebouw zijn wel 7 koffie-gelegenheden a la Starbucks (waaronder n echte Starbucks). sOchtens vormen zich daar lange rijen van kantoormensen die op hun cappuccino staan te wachten, tussen de middag stromen al die honderden mensen de kantoren uit om en masse te gaan lunchen, en direct na kantoortijd is de MRT (metro) voor de deur afgeladen vol.
Tijdens de lunchpauzes gaan alle kantoormensen eruit om ergens te lunchen, roken en kletsen.
We hebben n MRTstation voor de deur en dat is heel gunstig. Meer over de MRT in een volgende Blog.
Nu gaan we naar Ikea, of all places, dus later meer...
No comments:
Post a Comment