Posts
Na mijn relaxte en amusante middag op Shamian Island heb ik n paar middagen al wandelend doorgebracht downtown.
Het Guangzhou zoals dat meer typisch is.
Ik was totaal kapot, na zo'n middag, zo overweldigend.
Ik zal proberen uit te leggen waarom, in woorden en beelden.
Goed, waarom lopen in deze stad zo overweldigend is...
Zoals ik al schreef is het een stad met 10,5 miljoen inwoners. Groot en druk.
Stel jezelf de Albert Cuypmarkt voor: een lange voetgangersstraat met aan beide zijden kraampjes en pijpelaatjes van winkels. Heb je dat beeld?
Stel je dan voor dat heel Amsterdam zo is, dus een stad vol Albert Cuypmarktstraten. Elke straat, zijstraat, is zo. Je slaat n hoek om...en weer...en weer...en meer....
Stel je vervolgens de drukte en gekte voor van de dolle, dwaze dagen bij de Bijenkorf...zie je het voor je? Plaats die drukte nu in een stad a la Albert Cuyp.
De meeste winkeltjes zijn klein, smal of minuscuul...dan zijn t er dus veel op een rij...
De mensen die in zo'n kraampje of winkeltje werken proberen allemaal om de aandacht te trekken en doen dat hier door zo hard mogelijk in hun handen te klappen en/of zo hard en snel mogelijk leuzen te schreeuwen...en opnieuw en opnieuw...als n mitrailleur van woorden..
Terwijl je door de straten loopt zijn er om je heen dus tientallen kooplui keihard in hun handen aant klappen en schreeuwen, tegelijkertijd en onophoudelijk...meter a meter, straat na straat... En in veel van die winkeltjes staat bovendien de gettoblaster knoerend hard aan.
Er valt niet aan te ontsnappen, er is geen pauze, geen rust, geen stilte.
Maar we zijn er nog niet.
De drukke straatjes, met de vele winkeltjes, mensen, lawaai hadden we al.
Voeg daar nu de volgende ingredienten aan toe:
tussen die wriemelende massa mensen gaat het vervoer van spullen en handel van de ene plek naar de andere continu door. Dus t is al zo krap en druk en dan komen er mensen tussendoor met hun fiets volgeladen met handel, mensen die vrachtkarren duwen of trekken, bakfietsen, transportscooters, noem maar op...
Alles is stoffig, gruizig, uitlaatgassen, smog, stank, roest, verval, kapot...
Na een uur of drie a vier zo rondlopen ben ik tienduizenden mensen gepasseerd en geen enkele andere blanke (Ang Moh, noemen ze dat hier in Azie) tegengekomen.
De meeste mensen hier hebben ongetwijfeld al vaker blanken gezien, maar dat neemt niet weg, dat ik toch opval en bekijks heb. Men kijkt twee keer, staart, giechelt, smoest met elkaar, etc.
Gelukkig zijn er parkjes en parken, oases van rust...waar t stil is, en waar de lucht frisser is...
Om het voorgaande te illustreren heb ik hier en daar foto's ingevoegd en tot slot voeg ik hierbij een link toe naar een set foto's op mijn Flickr :"Guangzhou's best".
No comments:
Post a Comment