Eten

Eten is in Singapore a big deal. Of je bent aan het eten, of je praat over eten, of je denkt aan eten of je maakt iets te eten. Een zeer geliefde bezigheid.


Niet verbazingwekkend dan ook, dat je werkelijk overal van alles kunt eten. De restaurants, hawkers (stalletjes op straat), foodcourts (enorme hallen met allemaal kleine tokootjes), en noem maar op zijn ontelbaar.


Om de hoek van onze flat is een gigantische foodcourt. In een groot, Victoriaans gebouw zijn misschien wel 50 of meer stalletjes ondergebracht. In het midden staan ettelijke tafels en stoeltjes.

Details van de constructie van het Victoriaanse gebouw. Erg vergane glorie, maar nog steeds wel mooi.

Enkele kraampjes in het midden, de meesten zijn opgezet langs de randen van het gebouw.

En ook langs de buitenkant van het gebouw staan kraampjes en tafels en stoelen. Daar kun je dan buiten eten.

Het is zo groot en zo'n doolhof, dat ik er steeds in verdwaal.

Ook al zijn er honderden stoelen, op gezette tijden (lunch, diner) zijn die allemaal bezet en kun je lang moeten zoeken naar en wachten op n vrije stoel.


Zodra je die gevonden hebt "chope" je die dan ook. Dat betekent zoveel als: "claimen of reserveren." Dat doe je door een pakje papieren zakdoekjes/servetjes op jouw stoel en/of tafeltje te leggen. Je hoeft niet bang te zijn dat iemand dat stiekem pikt, want dat is hier not-done. Ondenkbaar zou dat zijn.
Heb je geen papieren zakdoekjes bij je...geen probleem. Er zijn hier talloze ouderen die geen goede pensioenvoorziening hebben en n centje bij proberen te verdienen. Een bekende manier is om in zo'n foodcourt de hele dag bij iedereen proberen zo'n miniscuul pakje servetjes  te slijten.
En dat loopt best aardig, want je krijgt nergens servetten, dus je hebt ze wel nodig en ook nog eens om te "chopen" dus.
Wij lopen inmiddels uiteraard als volleerde Singaporezen altijd met een pakje zakdoekjes in onze tas;-)
Maar af en toe koop ik toch, onnodig en te duur, n pakje van zo'n oudje. Pensioenpremie, zal ik maar zeggen.


Je loopt vervolgens langs de kraampjes en bestelt waar je zin in hebt. Misschien hier wat satay, een eindje verderop chilli-crab, ergens anders iets te drinken...wat je wil. En dat kun je dan lekker aan je gechope-te tafeltje oppeuzelen.

Satay van reuzegarnalen.

Soms krijg je wegwerpbordjes en idem bestek/eetstokjes, soms ook niet. Dan krijg je dus af te wassen borden en bestek.  In het laatste geval moet je maar doen wat de Singaporezen zelf ook doen: vooral NIET denken aan hoe t er in de (afwas-)keukentjes van die mini-tentjes aan toe gaat. Schoon water en afwasmiddel komen er meestal niet aan te pas.


Het eten is overal geweldig en de keukens van zowat heel Azie zijn vertegenwoordigd. Chinees, Japans, Indonesisch, Indiaas, Maleis, noem t maar op. Er liggen complete roggen, er is varkens-orgaan-soep, krab, gesneden fruit op prikkers, vogelnestjes, noem t maar op.

Op de achtergrond zie je n kraampje met allemaal pijlstaartroggen op het ijs liggen.

Chilli-crab; Frits' favoriet. 

Inderdaad lekker, maar ik vond t erg veel werk voor n piepklein beetje krabvlees. Bovendien lag die -me n kwartier eerder  nog levendig aankijkende- krab me ook wat zwaar op de maag. Figuurlijk dan, he;-)

Het is -binnen t Aziatische- veelzijdig, lekker, dichtbij  en goedkoop, dus we eten er vaak.


Maar als je Westers wilt eten kan dat ook in deze stad, alhoewel t aanbod relatief kleiner is. En duur en chic uit eten gaan is ook voldoende mogelijk. Voor elk wat wils dus.


Eet smakelijk!

Na regen komt zonneschijn, dan weer regen...en misschien daarna meer regen...

Het weer is  heel constant in Singapore: het hele jaar door zo'n 31 graden met een  hoge luchtvochtigheid en het hele jaar door wisselvallig ;-)
De ene dag is het stralend, de volgende dag de hele dag regen. Het ene uur is het stralend, het volgende uur regen. Dan is het weer eens drie dagen bewolkt. Erg grillig.


Zo dacht ik vanochtend:"Ha, zon! Na enkele bewolkte dagen met elke dag wel  n regenbui, ist nu zonnig! Snel de bikini aan en naar de pool...". Eenmaal daar aangekomen begon t plenzen en nu, anderhalf uur later doet t dat nog steeds :-(

Regen bij de pool vandaag...

Nou hoef je hier nooit nat te worden.


Het is hier meestal heet en/of nat. Wil je droog en koel blijven, dan maak je gewoon gebruik van de boven- en ondergrondse passages die overal aanwezig zijn.


In Montreal, waar t swinters 25 graden onder nul kan worden en zomers 35 graden boven nul, is ook zo'n ondergrondse wereld aanwezig. De metrostations daar zijn verbonden door kilometers lange passages met  shoppingmalls, restaurants en alles wat je nodig zou kunnen hebben. Die hele onderwereld is ge-aircoot, dus altijd aangename temperatuur.


Zo ook in Singapore. Je kunt ondergronds de hele stad door.

Naast de ingang van onze toren kun je of de straat oversteken naar de ingang van de MRT, maar je kunt natuurlijk ook meteen de oranje passage kiezen zodat je die 10 meter droog en koel loopt;-)

Aan de andere kant van die oranje tube kun je weer kiezen om nog steeds overdekt verder je weg te gaan naar hoger of lager of whatever.

De metro, de MRT, werkt feilloos en is hypermodern, zoals veel dingen hier.

Wachten op de metro.

Tegelijkertijd zijn net zoveel dingen  onhandig, ouderwets of traditioneel. De Singapoorse samenleving hinkt op minimaal twee benen, misschien wel op drie: het is deels een moderne, goed gefaciliteerde stad, deels zie je er toch tweede of zelfs derde-wereld-trekken doorheen schemeren en ten derde zijn  er  de diep-gewortelde Chinese  denkwijzen en tradities waarop nog veel is gebaseerd. Tezamen levert dat n intrigerende mix op.

Temidden van alle drukke en snelle verkeer en 4-baanswegen dwars door de stad staat er dan ineens zo'n fietsje verscholen in de bosjes.

Tot zover dit bericht uit de Singapoorse samenleving....wordt vervolgd.

Hong Kong Island by night

The Sail@Marina Bay #28-08

So this is where we live.
A brandnew, luxuirous condominium with all possible facilities in and around it.

There are two towers, that are sail-shaped on one side, hence the name.

You can see that clearly here because of the blue neonlight. 

The apartment itself is comfortable yet modest. Like many Singaporeans, we share it with a corenter. Both him and us, we have our own bed- and bathroom (tiny). The rest of the space (read: extremely small) is communal.

For entering in and moving through the building, as well as your apartment, you need you personal pass with electronic chip. Once inside your apartment, you take of your shoes and leave them outside your  front door.
Walking inside with your shoes on is not done in Singapore. You don't have to be afraid that your shoes will get stolen, because that is unthinkable here. Although.....it DOES seem to happen, sometimes.

We are looking straight at the harbor of Singapore, that you can compare best with Rotterdam; huge freightships are queuing constantly to be let into the harbor for cargo-handling.

View from our apartment at 28 high. 

Daarnaast is dit gebied nog in ontwikkeling  en dat betekent dat t om ons heen n aaneenschakeling van bouwputten is. Links en rechts worden torenflats gebouwd en de bouw is hier 24/7 en stopt nooit. Op elk terrein lopen tientallen arbeiders, waarschijnlijk vaak uit andere landen gehaald. Tussen de middag slapen ze op het terrein en ik heb gehoord dat t ook voorkomt dat ze op t terrein "wonen".

Ook hier kijken we op uit.

En vanuit de mooie pools kun je de bouw (te) goed volgen;-)

De bouwvakkers houden siesta tijdens hun lunchbreak.

Een mooie omgeving kun je dus niet zeggen, rustig ook niet, alhoewel je daar binnen weinig tot niets van merkt. Maar als je bijvoorbeeld aan een van de zwembaden ligt (op de 8ste etage) is t raadzaam je iPod mee te nemen om je te kunnen afsluiten voor t eeuwige geluid van machines, drilboren, heien, etc.


De faciliteiten van het gebouw zijn geweldig. Voor mij zijn die zwembaden belangrijk, meer als gelegenheid om te zonnebaden en af te koelen. sAvonds laat gaan we geregeld nog even in de hottub zitten die daar ook is.
Een van de zwembaden is n aqua-fitness-bad, er zijn twee tennisbanen, een sauna-gebeuren, een fitness-ruimte die 24 uur per dag geopend is...MET klimmuur. Enz enz.

Vanuit onze toren kunnen we binnenkijken bij de 24hrs gym in de andere toren.

Aan de ene kant heb  je dus de haven en bouwputten, aan de andere kant heb je het CBD: het Central Business District. Gebied van de banken, kantoren, e.d.  Dat brengt op vaste tijden (sochtend, tussen de middag en sluitingstijd) veel bedrijvigheid met zich mee. Kantoormensen begeven zich in grote drommen over straat. Ideaal voor mensen kijken.


Kantoormensen:
De mannen in zwarte broek en overhemd, de meisjes in soort cocktailjurkjes. Om door n ringetje te halen.
De voorkeurskleur is zwart. Evt. gecombineerd met wit. Soms andere "rustige" kleuren, zoals beige, bruin of donkerblauw. Geen patronen, zoals bloemen of afbeeldingen.
De jurkjes zijn aansluitend, vaak model kokerrok met split. Geen spaghettibandjes, geen blote ruggen of decolletees (nou hebben ze toch vaak kleine borsten, dus zoveel te showen zou er niet zijn). De roklengte is alles tussen knie en kruis, maar vaak kort, korter, kortst. De schoenen zijn bij voorkeur puntige lakpumps met naaldhak, hoog, hoger, hoogst. Weinig make-up, weinig sieraden. Ingetogen en waarschijnlijk kost het geen drol en is dat jurkje van slechte kwaliteit en materiaal, maar it looks like a million bucks.

Dit meisje ziet er uit als n high fashion model.

Kantoormeisjes tijdens hun lunchbreak

In n straal van 200 meter rondom ons gebouw zijn wel 7 koffie-gelegenheden a la Starbucks (waaronder n echte Starbucks). sOchtens vormen zich daar lange rijen van kantoormensen die op hun cappuccino staan te wachten, tussen de middag stromen al die honderden mensen de kantoren uit om en masse te gaan lunchen, en direct na kantoortijd is de MRT (metro)  voor de deur afgeladen vol.

Tijdens de lunchpauzes gaan alle kantoormensen eruit om ergens te lunchen, roken en kletsen.

We hebben n MRTstation voor de deur en dat is heel gunstig. Meer over de MRT in een volgende Blog.




Nu gaan we naar Ikea, of all places, dus later meer...

A dazzling start

Whenever I told my Frits that I was leaving for Singapore for two months, many of then asked me what on earth I would do there to keep myself busy.
Frits, my husband, has a job there, I don't....so how to spend my days alone?

Give me a camera, a laptop with an internet connection and a pile of books and I am not easily bored, I know from experience. And even less so when the sun is shining. So I was not worried at all.

To be on the safe side, I DID think of a photography-theme. "Jumpology" aka making pictures of jumping people.

Other ideas were to jump into the Singaporean tango scene. And to start blogging; write and photograph about my experiences as a true anthropologist.

We are now three weeks in this adventure and nothing wengt as expected.
After barely one week in Singapore, Frits and I travelled to Hong Kong, a week later from there to Sydney, Australia, another week later back to Hong Kong, and after that back to Singapore.

And the next trip has been announced already: in four weeks we fly to Guangzhou, China. So tomorrow it's time to book tickets and to obtain visa.

One thing is clear: there is not even time to get bored. Neither for tango, jumpology or blogging;-).



Today, finally sitting down to write for my blog, it's hard to choose. In a short time there are already so many experiences to share. Where to start???!!!

Well, let's start with the obvious: home, apartment 2808 at the Sail@Marina Bay.
To be continued...