Een kakafonie van religies en rituelen

Singapore is een multiculturele stad.


77% is Chinees, 14% Maleisisch, 8% Indiaas en 1% Euraziatisch. Dat zijn de zogeheten 'locals' of 'residents'.

Indiaas stel met op de achtergrond o.a. moslims en Chinezen.

Indiase familie met op achtergrond toevallig weer Chinezen.

Indiaas gezin aan het flaneren

Chinese Singaporezen en China-Chinezen bij een calligrafie-workshop

Uitgaande jeugd op n zaterdagavond; in de rij voor the places to be...

Singaporese tangoscene bij een crepes-proeverij

Deze Moslim-dames stonden eigenlijk in de weg voor n plaatje van Frits en mij. Toen we dat probeerden uit te leggen begrepen zij echter dat we graag wilden dat ze met Frits op de foto gingen;-)

Daarnaast wonen er ook  'non-residents'; 19%. Gastarbeiders, zou je kunnen zeggen.


Van die gastarbeiders is een deel  expats te noemen; meestal blanke, goed verdienende, hoog-opgeleide arbeidskrachten, zoals Frits.
Het overgrote deel is juist laag-opgeleid en binnengehaald voor laagbetaalde arbeid. Een grote groep bestaat uit bouwvakkers uit India en Bangladesh; dat zijn de mannen. Wat de vrouwen betreft zijn het voornamelijk 'nanny's' en schoonmaaksters uit de Philippijnen of Indonesie.


Door al deze etniciteiten wordt er in deze stad n keur aan religies beleden, met bijbehorende gebedshuizen en rituelen.
Je struikelt over de tempels, moskeeen, kerken, bijzondere feestdagen, processies, gebruiken, etc.


Zo tref je hier Boeddhisme aan, Taoisme, Islam, Hinduisme, Shiks, Katholieken, Joden en meer.


Afgelopen week besloot ik tot het maken van een stadswandeling van vijf uur door de wijk Geylang.


s Nachts het gebied van de prostitutie,
overdag een authentieke wijk met een Chinees- Maleis karakter, vol prachtige oude huizen en vol tempels. 
Een wonderlijke combinatie;-)

s Middags om een uur of twee...de enige keer dat iets duidde op de levendige prostitutie die hier savonds schijnt te zijn.

  

In een wijk als deze wordt het gepolijste beeld van Singapore meteen genuanceerd. Ja, bij ons in de buurt kun je zo ongeveer van de straat eten en kijk je verbaasd op als er een propje ligt of iets dergelijks.

In Geylang zie je meer terug van het 'normale' Azie.

Typische traditionele bouwstijl. De zogeheten shophouses. 

Het concept is als volgt: het zijn rijen smalle huizen. Beneden winkel, boven wonen. Aan de straatkant is een gallerij - de 5 foot gallery- ter bescherming tegen zon en regen. De huizen zijn weliswaar smal en aan de voorkant laag (begane grond en 1 verdieping), maar zijn vaak heel diep en kunnen achter meer etages hebben. Op deze foto is dat mooi te zien. 

Ook zien we hier dat deze huizen vaak omringd zijn door de huidige behuizing voor de Singaporees: de HDB-flatgebouwen. Bijna elke local woont in zo'n flatgebouw in vrolijke kleuren.

De staat waarin de huizen zijn verschilt erg. Van compleet verwaarloosd tot volledig gerenoveerd.

Bepaalde straatjes en huizen waren al bijzonder toen ze gebouwd werden, eerste helft vorige eeuw. Met prachtig stucwerk, daklijsten en tegeltableaus. Vogels, leeuwen, draken, slangen, vissen, bloemen......maar ook een Hollands melkmeisje met koe en stier!

Dit vind ik een van de mooiste exemplaren die ik tot nu toe gezien heb. Ontzettend rijk en beeldend/verhalend gedecoreerd. Over-the-top? Zal best, but I like it! Uitzonderlijk schijnen te zijn de twee Sikh-wachters op de pilaren bij de ingang.

Hij doet me erg denken aan een van de Janssen en Janssens van Kuifje;-)

Daartussenin dus ettelijke tempels.

Vanuit het enorme Chinese tempelcomplex had je al n doorkijkje naar de Indiase tempel ernaast.

Zeer atypische Indiase tempel, aangezien die meestal extreem kleurrijk zijn. Deze daarentegen is sober gehouden in zijn kleurenschema.

In deze wijk zitten ook een boel winkels die gespecialiseerd zijn in het maken en verkopen van joss-paper-produkten. Joss-paper zou je kunnen vertalen met offer-papier. Het wordt verbrand bij bepaalde gelegenheden.


Dit heeft allemaal te maken met voorouderverering, een Chinees geloof.


Voor de Chinezen gaat t minstens zoveel om t hiernamaals als om t leven hier en nu.
Daarom komt er n hoop kijken bij het begraven van iemand, bij de 'feestelijkheden' en rituelen daaromtrent, en bij het (bijvoorbeeld jaarlijks) vereren van de overledenen.


In het hiernamaals is net zo goed  n volledig en vergelijkbaar leven, denkt men. Dus moet men de overledene van alles meegeven. Ook daar heeft hij zijn natje en zijn droogje nodig, zijn golfclubs, zijn fiets, een kek jurkje, een mooie Gucci-tas, misschien zelfs een villa en n auto, bediendes, sexy ondergoed, noem maar op. Een mobieltje. En geld, veel geld.


Dus verkopen die winkels al t denkbare, maar dan gemaakt van papier! En als t om hele grote zaken gaat, zoals een villa of n auto, dan  'op schaal' en uiteraard niet op ware grootte. Namaakgeld; Banknotes from Hell' genaamd.
Als je echt groot wilt uitpakken tegenover de overledene, dan kan dat aardig oplopen tot wel duizenden euro's aan papieren voorwerpen.

Voor de overledene die in traditionele Chinese kledij gehuld ging...

"Een mooi polo-tje voor mijn overleden man."

Dit jaar schijnt t helemaal in te zijn om n mooi lingerie-setje mee te geven aan je overleden vrouw. Met een paar leuke muiltjes erbij.

En natuurlijk heeft ze ook wat sieraden nodig, een leesbril, make-up....

En een Burberry-tas...

"Vorig jaar op de herdenking hebben we wat pakketten met genotsmiddelen meegegeven, maar hij zal nu wel weer toe zijn aan nieuwe sigaretten en sterke drank, denk je niet?"

En n fiets dan? Of n scooter?

En hij speelde zo graag golf, he! Laten we niet vergeten om een set clubs mee te geven.

Ik heb n pak 'Heineken'-flessen (van papier dus) gekocht.

En n MahJongg-spel;-)

Bij elke verering/viering wordt een groot koud buffet neergezet en daarnaast al die voorwerpen. De voorwerpen worden aan het eind van de ceremonie allemaal ritueel verbrand in een grote oven. Het feestmaal wordt door de rouwenden, erenden, opgegeten.

In deze tempel waren de voorbereidingen aan de gang voor een groot offerfeest dat de volgende dag zou plaatsvinden.

Een viertal oude vrouwen was bezig deze godin helemaal op te doffen: poetsen, mooie kleding aan, beetje bijwerken...

De mannen waren bezig om een veelheid aan tijdelijke altaars te plaatsen en aan te kleden met rode doeken.

Speciale broodjes, onder andere in de vorm van n hand met twee gevouwen vingers.

Alles van Joss-papier wordt verbrand in ovens als deze.

En deze....

Of deze....

Wanneer je ook in een chinese tempel komt, er zijn altijd wel mensen aan het bidden, wierook aan het branden.


Monniken voeren gezangen uit, in lange meditatieve sessies.


Indiase tempel-heiligen, steevast weldoorvoed als gevolg van hun hoge status, doen meerdere malen daags aan rituele sessies met muziek, zang en het aanraken en aanbidden van enkele van de talloze goden.




Chinese gelovigen doen biddend aan fortune-telling door middel van houten stokjes.


Dat werkt als volgt: je neemt bij de tempel een houten koker, gevuld met houten, genummerde stokjes. De koker is open aan 1 kant. Je knielt, bidt en buigt voorover, terwijl je ondertussen de koker op en neer schudt, rammelt, en opnieuw en weer en doorgaan maar....tot er een stokje uitvalt. Een stokje dat door al dat gerammel steeds wat verder uit de koker is geschoven en tenslotte op de grond valt.
Je stopt, kijkt naar het nummer op het stokje, schrijft dat op n papiertje en gaat daarmee naar een van de vele gratis fortune-tellers die bij de kerk horen en die zitten in minsicule kioskjes. De waarzeggers hebben een dik boek voor zich liggen. Jij vertelt hun t nummer en je legt hen je vraagstuk voor. Bijvoorbeeld: 'Ik ben ziek en de ene arts zegt dat ik me moet laten opereren, maar de andere zegt dat ik dat juist niet moet doen, etc. Het nummer op mijn stokje was 43." De waarzegger gaat met die informatie in het boek bladeren en komt uiteindelijk met zijn advies of antwoord.
Doet me denken aan Tarot-kaarten-lezen.


Aan Feng Shui wordt veel waarde gehecht en rekening mee gehouden bijvoorbeeld bij de bouw en inrichting van gebouwen.


Frits kwam al boodschappen doend en niks vermoedend in de jaarlijkse, Indiase processie waarin men met vleeshaken door t lijf en doorboorde tongen en wangen 5 km door de hitte in de stad marcheert....


Deze persoon heeft geweldige foto's gemaakt van dit feest, Thaipusam, dit jaar in Singapore. Klik op voorgaande zin.




Bizar, ja, maar ook geweldig. Wonderlijk, verrassend, nieuw, interessant, kleurrijk...voor mij, althans, als westerse amateur-stads-antropoloog...


Ik prijs me gelukkig dat ik dit allemaal kan zien en meemaken (nou ja, als toeschouwer dan...;-))