Posts
Geuren beschrijven is per definitie al niet eenvoudig, maar de geur van de durian omschrijven...pffff....
Persoonlijk vind ik de geur weerzinwekkend, penetrant en overheersend. En ik ben niet de enige aangezien dit fruit in veel landen verboden is in het openbaar vervoer, in hotels, etc.
Mensen die deze vrucht en zijn geur niet kennen vragen me vaak waar t dan toch naar ruikt.... "Probeer het eens te omschrijven. Waar kun je het mee vergelijken?"
Vergelijkingen en omschrijvingen die ik gehoord en gelezen heb zijn onder andere: het ruikt als.....
gefermenteerde uien,
overrijpe kaas,
rotte vis,
ongewassen sokken,
een vuilstortplaats op een hete dag,
rottend vlees,
zure melk,
braaksel, en
sterke Camembert met een vleugje honing
Volgens mij kom je met een vergelijking met ontzettend sterke Franse kaas een heel eind. Ondanks de geur TOCH heel lekker!
De meeste Aziaten zijn namelijk DOL op durians. Niet perse op de geur, maar wel op de smaak.
Ik zou niet weten hoe t smaakt, want ik vind de geur onoverkomelijk. Vorig jaar dacht ik dat ik een durian-ijsje toch wel aan zou moeten kunnen. Dat dat als het ware de meest toegankelijke vorm van durian-eten zou zijn voor mij.
Maar toen het ijsje voor mijn neus stond vond ik de geur dermate weerzinwekkend, dat ik niet verder ben gekomen dan een klein hapje!
Er schijnen veel verschillende kwaliteiten en gradaties te zijn, en daar worden ze naar genummerd en geprijsd. De nummering is iets als karaten bij diamanten: D1 tot en met D27, geloof ik.
Mocht je het graag met je eigen neus willen ervaren, dan heb ik de volgende tip gelezen om de geur na te bootsen:
"Neem een ui, stop die in een plastic zak, laat hem daar tot ie zacht en schimmelig is geworden. Open dan de zak en ruik."
Of het de geur daadwerkelijk benadert weet ik niet en ik wil het ook liever niet proberen;-)
Maar als iemand dit experiment uitvoert hoor ik graag hoe diegene de geur zou omschrijven....
No comments:
Post a Comment