Posts
De viering van Chinees Nieuwjaar is een belangrijk, 15-dagen-durend feest.
(Als je het voortraject meetelt nog langer.)
Al n maand vantevoren zijn er op allerlei plekken in de stad en zeker in Chinatown versieringen aangebracht. Mandarijn-boompjes, roze-bloesem-boompjes, verlichting/lantaarns/lampionnen. En dit jaar natuurlijk veel tijgers.
In deze aanloop naar nieuwjaarsdag vinden allerlei festiviteiten plaats.
Optredens van artiesten uit heel Azie, met name uit China. Acrobaten, muzikanten, dansers, goochelaars, noem maar op.
Er zijn avond-/nachtmarkten met speciale nieuwjaarsprodukten, vergelijkbaar met onze kerstmarkten. Maar dan uiteraard helemaal anders:-)
In 'onze' foodcourt was een tijdelijke kraam ingericht met uitsluitend nieuwjaarssnoep en nieuwjaarskoekjes.
Dit stel bespeelt de zogeheten Chinese viool. Het klonk goed en was swingend. Lord of the Dance-achtige muziek.
Blazerssectie van een bigband met enkele instrumenten die ik nooit gezien had. Ook deze band klonk leuk.
In de prive-sfeer wordt deze periode gekenmerkt door allerlei huishoudelijke activiteiten: het schoonmaken van het huis (alle ongeluk wegvegen uit je huis), speciale nieuwjaarsgerechten koken, nieuw kleren kopen, etc.
Het hoogtepunt is de oudejaarsavond met vuurwerk tot slot.
Vuurwerk in de Marina Bay, vlak voor onze deur. Foto's gemaakt vanaf de 44ste verdieping van ons gebouw.
Rond 22.00 uur savonds op 'oudjaarsnacht' was het bomvol, op straat in Chinatown. Veel kindjes op de arm of schouders van hun ouders.
Families brengen gezamelijk de avond thuis door bij (groot-)ouders met een enorm feestmaal. Er branden kaarsen ter ere van de voorouders en om middernacht gaan de ramen open om het oude jaar eruit te laten en het nieuwe jaar erin te laten. Of ze gaan de straat op in Chinatown.
Maar dan begint t eigenlijk pas, want Chinees nieuwjaar duurt 15 dagen.
(Nou ist niet zo dat t hele leven 15 dagen plat ligt. Wel 4 dagen trouwens, en dat is in deze stad waarin alles bijna t hele jaar door dag en nacht doorgaat heel ongebruikelijk.)
Die 15 dagen hebben voor n deel een vast patroon:
Op de ochtend van de eerste dag worden kinderen geacht hun ouders ontbijt te bezorgen, waarop zij van de ouders Hongbao krijgen: rode envelopjes met geld.
Dag 1 en 2 worden verder besteed aan het bezoeken van familie en vrienden. Ook daarbij gelden regels over wie aan wie Hongbao moet geven, over het uitwisselen van twee mandarijntjes en meer van dat soort rituelen.
Dag 3 is voor voorouderverering.
Enzovoorts...
In deze periode is ook het Hongbao-festival. Op the Float, het drijvende voetbalveld, was een enorm terrein ingericht met lichtobjecten -hier lantaarns genoemd- van de dieren van de chinese dierenriem, zoals De Hond, De Aap, en heel veel Tijgers.
Ook de toeganspoort naar het terrein was een lantaarn, een lichtobject. Erg mooi. Deze avond ging het nog qua drukte, de eropvolgende avonden kon je over de koppen lopen en was het schuifelen geblazen.
Blubbb.... Deze vis blies bellen. Andere lantaarns draaiden rond of hadden bewegende delen, zoals tijgers met koppen die op en neer gingen of bekken die openden en sloten.
Verder was er een gigantisch lichtobject van de God van de Welvaart , een prachtig en kunstig gemaakte installatie van een Phoenix en een Draak volledig van Chinees aardewerk.
Links op de achtergrond de God of Prosperity die van tijd tot tijd goud-confetti uitblies. Op de voorgrond de porceleinen Draak, Vaas en Phoenix.
Er was een grote Draak gemaakt van(gesmolten) suiker; onvoorstelbaar wat n werk dat geweest moet zijn.
Ernaast zaten Chinese kunstenaars uit Chengdu die deze suiker-kunst beheersen. Zij schreven als het ware met gesmolten suiker -siroop- op een marmeren plaat, stokje in de nog gesmolten masssa, even hard laten worden en hop, daar heb je een prachtige, delicate, platte draak-lolly of wat voor voorstelling dan ook.
Op hetzelfde terrein was een podium en buitentheater gemaakt waar elke avond doorlopende voorstellingen waren van aziatische artiesten. Sommigen waren goed, leuk, mooi of in ieder geval grappig. Anderen waren niet aan ons westerlingen besteed. Zoals een Chinese zangeres-zonder-naam (zooooooo tuttig), een karaoke-avond (niks an als je de grapjes niet begrijpt), de zang van de chinese opera (door merg en been) en de alles aan elkaar pratende host en hostess (zo ontzettend druk en opgefokt....oewaoaoaoaoahhh).
En er was de jaarlijkse Chingay-parade; een carnavalsoptocht. Laten we zeggen de Chinese variant van het carnaval in Rio.
We hadden kaartjes voor de tribunes (je kon t ook gratis zien, uren staand langs de weg) en het was megagroots opgezet, uitverkocht, een geoliede machine (typisch Singaporees). Er liepen maar liefst 11.000 mensen mee in de parade!!!!
De kostuums waren vaak outrageous. Een veelheid aan felle kleuren, haren, make-up...allemaal prachtig.
Gigantisch grote praalwagens, verlichting, vuurwerk....ongelooflijk!
Onderweg naar de lokatie waar de Parade werd gehouden en waar de tribunes waren kwamen we her en der deelnemers aan de Parade tegen. Sommigen waren aan het flyeren voor een event, zoals deze Cosplayer en haar mede Cosplayers op de foto's hieronder. In een eerdere blog heb ik al geschreven over deze gekostumeerde jongeren.
Andere participanten die we tegenkwamen waren geen Cosplayers, maar deelnemers die al helemaal of deels gehuld in hun Parade-outfit. Nog even wandelend of de tijd dodend voor de big event zou beginnen. Zoals deze twee Indiase meisjes. (Denk ik, alhoewel ik twijfel over de rechter...)
Tijdens de Parade bleek dat de rol van dit groepje kinderen was om de President officieel te begroeten en verwelkomen op de Parade.
Niet iedereen zag er mooi en cute uit ;-)
Zij duidelijk wel.
Een belangrijke rol was weggelegd voor de talloze cheerleaders. Zo moedigden zij de mensen op de tribunes onder andere aan tot het gebruiken van hun pompoms, het tegelijkertijd schreeuwen van n yell enzovoorts.
Non-residents en westerse expats waren bij de voorverkoop van de kaartjes al geclusterd in een bepaald vak waar ook wij zaten.
La-la-LA......la-la-LA......la-la-la-la......la-LA.........eeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee....CHINGAY!!!!!
Steltlopen en pyrotechniek.
Deze mannen ontstaken firecrackers. Aan de stokken hangen lange, dikke, rode strengen bestaande uit firecrackers. Een soort mega-multi-super-rotjes. Man, wat maakt dat een herrie. Echt oorverdovend. Je moet je handen over je oren houden, anders is het niet te doen.
Op deze wagen hadden ze een klein model van The Flyer nagemaakt. (Het reusachtige rad aan de Marina Bay)
Lion-dancers/leeuwendansers
Drakendansers.
Deze foto geeft n aardig beeld van de enormiteit van de praalwagens, de parade en de tribunes en het publiek. In het midden kijk je aan tegen de achterkant van een nagemaakt cabine (in t klein) van de Flyer. Erin zitten een man en vrouw aan een tafel met een drankje.
Van tijd tot tijd werden de confetti-kanonnen aangezet.
Buthan was voor het eerst vertegenwoordigd. Hun bijdrage was onopvallend vergeleken bij de rest vanwege het ontbreken van technische of anderssoortige hoogstandjes. Toch vond ik hun kostuums prachtig in al hun eenvoud. Erg mooie kleuren. Authentiek en traditioneel.
De bijdrage van Indonesie was het andere uiterste. Elke loper/danser zag eruit als een praalwagen op zich! Iedere deelnemer van hun groep was totaal anders uitgedost, maar allemaal even mooi. Het leek wel een groep excentrieke, barokke paradijsvogels. De gebruikte materialen, kleuren, make-up, hoofddeksels...het was prachtig.
De diabolo-groep met hun glanzende bodysuits
Een Cosplaygroep met een thema dat t midden hield tussen Starwars/robots en nazi-achtige elementen....weird.
De Volksvereniging, de People's Association, vierde haar 50ste verjaardag.
Trapezewerkers aan rijdende kraanwagens...briljant idee.
En tot slot natuurlijk weer.....vuurwerk. Wow!!! Oftewel: oewaoaoaoaoaoaoahhh!
Bij meerdere van deze festiviteiten hebben we ministers en de president mogen aanschouwen. Op een bepaalde manier is het dan ook wel weer kleinschalig, deze maatschappij.
Presidentsvrouw komt binnen onder politie-escort. Haar man en enkele ministers maken later hun entree hoog bovenop een van de praalwagens.
Over de regering gesproken: die fungeert heel duidelijk als vadertje staat en heeft een sterk regulerende rol ten aanzien van het hele leven, zelfs het persoonlijk en gezinsleven. Daarover meer in een andere blog.
Ik stip het hier aan, omdat meerdere praalwagens een politiek-ideologisch tintje hadden, zeg maar gerust: TINT.
Zo was er een praalwagen en bijbehorende groep van mannen, vrouwen en kinderen, gehuld in pyama's, met ledikanten op wieltjes, die een belangrijke regeringsboodschap illustreerden: alles draait om het gezin en het krijgen van kinderen is belangrijk (n derde kind krijgen wordt hier gepromoot en gesubsidieerd).
En een praalwagen van de HDB (Housing Development Board). Vrijwel alle singaporeanen wonen in HDBflats en de wagen toonde trots hoe multicultureel en verdraagzaam men in zo'n flatgebouw naast elkaar leeft.
Het heeft iets betuttelends en kinderlijks, dit soort obvious politieke propaganda. Maar het is ook wel grappig om te zien.
En nu is het dan toch echt voorbij; Chinese Lunar New Year 2010.
Het was mooi, veel, nieuw (voor mij) en ik heb genoten!
En gelukkig heb ik nu weer tijd om te bloggen....;-)
