Vadertje staat

Ik ging hierheen met een twijfelachtig beeld van Singapore.


Deze stad-staat wordt immers vaak omschreven als een dictatoriale democratie, als 'the fine-city' (woordspeling: bedoeld wordt: de stad van de bekeuringen en boetes), als een stadsjungle zonder natuur en historie.
Dat hoorde, las en zag ik in de media en hoorde ik ook van vrienden en kennissen die er geweest waren.


En natuurlijk; dat beeld is er niet voor niets. Zo is Singapore ook, op zijn minst ten dele. 
Maar niet uitsluitend en vaak ook genuanceerder dan dat.


Zoals met veel zaken, blijken de praktijk en realiteit toch net weer anders dan het vluchtige, een-dimensionale beeld van de buitenstaander, bezoeker, passant.


Nou wil ik allerminst beweren dat ik een insider ben, wat Singa betreft, maar ik ben wel in de gelukkige omstandigheid om iets verder te kijken en iets meer te zien dan iemand die hier een paar dagen komt.


Zo ben ik bijvoorbeeld anders aan gaan kijken tegen Lee Kuan Yew en diens beleid.
Hij was Singapore's Prime Minister en degene die in 1965 de onafhankelijkheid uitriep. Ruim 40 jaar lang was hij de leider van dit land en ik denk dat je hem met recht de verpersoonlijking van Vadertje Staat kunt noemen.
Officieel is hij sinds 1990 met pensioen, maar zijn invloed schijnt hij nog steeds in ruime mate uit te oefenen.


Tegenwoordig is zijn zoon Prime Minister en hijzelf, door het volk 'The old man' genoemd (zijn naam is onnodig, gezien zijn reputatie), is al jaren 'Minister Mentor'.

Hij had glasheldere inzichten en uitgangspunten aangaande wat hij van plan was met Singapore en heeft (de bevolking van) het land als een strenge, maar rechtvaardige vader gebracht naar waar het hedentendage is.


Een vader die niet geloofde in een laissez-faire-benadering, noch in het poldermodel;-), maar in een autoritaire leiding met strenge hand. 


Ik kan niet anders zeggen dan dat ik -na inmiddels wat meer gelezen te hebben over zijn denkbeelden, zijn beleid, maatregelen en de resultaten daarvan- onder de indruk ben geraakt van hem. 


Ja, als westerling heb ik moeite met het autoritaire, met de mate van sturing en controle, met de censuur (nog steeds) en de grote invloed van de staat op het prive-leven.
Maar ik zie ook dat het in dit geval vanuit een goed hart lijkt te komen, om het maar zo te benoemen. En dat t wellicht de enige passende aanpak was (/is?) in deze situatie.


Lee wilde een eerlijke regering, een eenduidige nationale identiteit die toch de multiculturaliteit respecteerde en meer handel.


Hij hechtte grote waarde aan gehoorzaamheid aan wet en gezag om daarmee n einde te maken aan de corruptie. (Vandaar al die wetten, regels en boetes)


Gelijke kansen voor iedereen, ongeacht ras en stand. Daartoe stimuleerde en reguleerde hij o.a. scholing, behuizing, gezondheidszorg, sociale voorzieningen en n uitgebreid en betaalbaar transportsysteem.


In no time wist hij een samenleving tot stand te brengen waarin bijna iedereen goed opgeleid is, een eigen huis (flat) bezit, een baan heeft, etc.


Dat is natuurlijk erg knap, om dat in minder dan 50 jaar om te vormen en op te bouwen.


Natuurlijk blijft t balanceren tussen openheid en bemoeienis (vanuit de staat) en kun je twisten over of je de gehanteerde balans n juiste vindt.
Maar ik heb niet de indruk dat de gemiddelde Singaporees er mee zit of ongelukkig mee is. De meeste mensen hebben n goed leven en zijn verder druk met geld verdienen, dus volgens mij interesseert de mate van vrijheid of controle hen niet zoveel. Tenzij t aan hun priveleven komt, zoals de waarde van hun eigen woning of werkgelegenheid....


Er valt meer te zeggen over de politiek en economie van Singa, maar omdat t voor mijn lezers wellicht wat droge kost is, niet geillustreerd door leuke plaatjes, presenteer ik t maar in kleine, hapklare brokken.


Kortom: n andere keer meer.


Een paar dagen geleden, trouwens, tijdens een wandeling, kwamen we langs een zwaar bewakend huis. Voor het huis stonden twee zwaar bewapende, maar haast folkloristisch gekostumeerde soldaten. We dachten aan een ambassade en vroegen vanaf enkele meters afstand de mannen wat of wie ze bewaakten. 
Met als enig resultaat dat we gesommeerd werden om door te lopen.
Frits heeft een lokale iPhone en kon dus enkele meters verderop meteen op Wikipedia gaan, waar we er al snel achter kwamen dat t hier de woning betrof van de oud premier.


De bewakers bleken zogeheten Gurkha's; leden van een speciale anti-terrorisme-unit van agenten uit Nepal.

Underground Singapore

Zoals al vaker naar voren gekomen is in mijn blogs, is een wijdverbreid beeld van Singapore dat van een aangeharkt, overgereguleerd, ver-Disneylandt stad-staatje.


True as that may be (- too -) is er ook een andere kant. 
De achterkant.... De onderkant.... De alto-kant...


Wij wonen in dat deel van Singapore dat het meest voldoet aan het cliche-imago; schoon, gestileerd, luxe. 
Ga je naar de verder gelegen wijken dan wordt t allemaal wat 'normaler', wat aziatischer. Daar tref je bijvoorbeeld ook de wijk met bordelen en prostitutie (waarvan t blote-billen-plaatje uit een van mijn vorige blogs afkomstig is.)
Soms tref je letterlijk 'underground' onverwachts n hele subcultuur aan. 


In deze blog wat pics ter illustratie van het alternatieve(-re) Singapore.










Tattoos


Veel mensen lijken n tattoo te hebben. Vaak een of meerdere kleine tatoeages, maar er zijn er ook met een rugdekkende afbeelding. 

Verkleedkist

Men lijkt hier dol te zijn op verkleed-party's, themafeesten, dressing up for clubbing, etc. 

Mijn theorie hierover is dat jongeren zich hier enorm vervelen. Een veelgehoorde verzuchting van locals over hun stad is 'dat t er zo doodsaai is'.

Schoon, ja, veilig, ja, goede voorzieningen, ja...maar zoooooo saai!

Door t beleid van de overheid wonen mensen tot hun trouwen bij hun ouders, dus veel ruimte en privacy heeft men niet thuis.

Vrije tijd wordt dus bij voorkeur buiten de deur doorgebracht. Men 'hangt'/zit/praat/ontmoet elkaar in de openbare ruimte. In parken, op bankjes, op straat, in winkelcentra, bars en restautants zie je overal stelletjes en groepjes vrienden zitten, studeren, drinken, eten en slenteren.

En hoe kun je nou eens ontsnappen aan je aangepaste zelf? Door eens flink uit te pakken voor een thema-feest.

Break-dancing

Tijdens een van onze wandelingen namen we een underpass (onderdoorgang) die we nog niet eerder genomen hadden. 

(Er is hier een hele ondergrondse wereld, letterlijk dan. Onder de meeste gebouwen, straten en wegen loopt n net van ondergrondse passages en verdiepingen waardoor je van metro naar winkel naar straat naar winkel naar metro enzovoorts kunt lopen zonder ooit in de open lucht te hoeven komen.)

Tot onze verbazing troffen we in een ondergrondse parkeergarage  een hele subcultuur aan.

Jonge mannen waren aan het breakdancen; moves aan het trainen,  meisjes waren bezig met hoepels en dergelijke.

Nog verrassender was, dat precies in de krant die ik de volgende dag kocht een heel artikel stond over de revive van het breakdancen hier en over de beoefenaars, de zogeheten B-Boys.

(Er zijn weinig B-girls wegens te weinig spierkracht en teveel heup in het vrouwenlichaam, weet ik inmiddels.)

Guerilla-tango

Er zijn hier talrijke geschikte buitenplekken om tango te dansen. Goede ondergrond, lekker weer, ruimte...gewoon buiten.

Helaas mag dat niet zomaar (evenmin in nederland, hoor, dus dat is niet zo raar, ware t niet dat t hier veel makkelijker zou kunnen zonder ook maar iemand te storen.)

Dus doen mijn lokale tango-vrienden dat van tijd tot tijd stiekem hier en daar.

Dit keer onder brug over de Singapore river, oefenend voor n optreden op n Pink Ribbon Charity Fest.

Ook dit meisje heeft  tattoos, trouwens, een rond haar enkel en een op onderrug.

Skating

Laatst stapten we uit de metro en namen n uitgang die we nog niet kenden. Boven de grond kwamen we uit bij een skate-park, compleet met half-pipes en graffity.

Weer n andere subcultuur.

Cosplay


Oftewel: Costume Play.
Ik berichtte er al over in eerdere blogs. Gebaseerd op de Japanse subcultuur waarin jongeren zich hullen in rollenspel-kleding, zoals 'het schoolmeisje', etc.


Een soort game/fantasy-wereld in outfits.


Ik heb de indruk dat dit fenomeen heel wat aanhangers heeft in Singapore. Natuurlijk weer een geschikte ontsnappingsmogelijkheid aan n verder ambitieus en aangepast bestaan, lijkt mij.

Tot zover deze reportage over wat andere kanten van Singapore.

Singapore in the spotlights

Een van de mooie dingen van deze stad is de verlichting.


Men grijpt elke kans aan om iets mooi, uitbundig en gevarieerd te belichten. Gebouwen wordt prachtig be- en uitgelicht. Vaak is er een lichtplan opgenomen in de architectuur en in de inrichting van winkelcentra, flatgebouwen, etc.


Lampjes, lichtobjecten, veranderende kleuren, spotlights, lasershows....licht en kleur, kleur en licht....


Een vrouw die jarenlang hoofd van Toerisme Singapore is geweest had als een van haar speerpunten het realiseren van een lichtplan voor Singapore. (Uiteraard gaat het hierbij om het centrum en de toeristische, historische en/of commerciele highlights ;-)).
Zij stuurde haar medewerkers naar deskundigen van over de hele wereld, zoals bijvoorbeeld naar de mensen die verantwoordelijk waren voor het lichtplan van Parijs, om te kijken en ideeen op te doen voor Singapore.
Haar beleid was een belangrijke aanjager voor al dit licht. Maar sindsdien lijkt t in de vezels te zitten van elke entrepreneur hier, elk hotel, restaurant, bar, etc.


Hieronder een impressie in een kleine 100 foto's:

'Rietstengels' in vijver op Sentosa-eiland

Licht-objecten in tuinen op Sentosa-eiland

Nieuw complex op Sentosa

Waterpartijen en fonteinen, Sentosa

Brits-Victoriaanse fontein met beelden in park vlakbij ons.

De lichtjes van The Flyer (het gigantische rad) en van een rondvaartboot.

Langs de Marina Bay, dus zowat voor onze deur, staan langs de promenade  verlichtte zuilen. Ze wisselen voortdurend van kleur. Zoals je ziet zitten de terrassen  vol en staan en zitten overal mensen op trapjes, bankjes, muurtjes. Doordat men met de hele familie woont in een flat, hebben stelletjes of jongeren buiten meer privacy en vrijheid dan thuis.

Frits en ik zijn met een statief in de weer geweest om een fotoshoot van onszelf te maken in onze buurt. Dit om wat mooie prentjes naar onze ouders te kunnen sturen;-)




De fontein achter ons wordt zodanig belicht, dat de waterstroompjes vuurrood ogen.

Skyline vanaf de overkant van de baai. Het gebouw links met de gebogen blauwe neonlijn is t onze: the Sail. Mede gezien de naam van t gebouw dachten wij dat de gebogen vorm de verbeelding was van een zeil. Of eigenlijk van twee zeilen, aangezien t twee gebouwen naast elkaar zijn. (Een van de twee zie je nog net naast de andere) Onlangs lazen we ergens dat de architect (dezelfde als  van het WTC in NY ) de bedoeling had met  de twee gebogen vormen de zijden van  een canyon te verbeelden. Nou ja, beiden klinkt t mooi. Ons gebouw is 250 meter hoog.

Je ziet hoe allerlei gebouwen verlichtte details hebben.

Ook hier zie je links weer the Sail. Rechts van ons de Merlion. Ik noem deze versie de Medium-Merlion.

Nog even t geheugen opfrissen: de Merlion is HET symbool van Singapore. 

Het woord is een samentrekking van Mermaid en Lion; het is dan ook een leeuw van boven en een zeemeermin van onderen.  Vlakbij bij deze waterspuwende versie van een aantal meters hoog, staat een kleintje van een meter of twee, (door mij de Mini-Merlion gedoopt) speciaal daar geplaatst voor mensen die n close-up-foto willen maken. 

Op Sentosa-eiland staat een heel grote, de Maxi-Merlion, zal ik maar zeggen. Een gigantisch groot beeld, waar je in kunt, waar ook n restaurant en winkel onderin zitten. Je kunt in de muil en bovenop de kop. Verderop in dit blog zie je daar foto's van.

De (medium-maat) Merlion in the spotlights

Brug, Marina Bay en the Esplanades aan de overkant. Een prachtig theater- en concertgebouw. Spectaculaire architectuur; Singapores antwoord op the Sydney Opera House mag er wezen.

Het zijn eigenlijk twee gelijkvormige gebouwen, maar je ziet er maar eentje doordat van hieruit gezien de andere er achter staat. Bijnaam: the Durian. Vanweg de gelijkenis met die spikey vrucht.

De rivier slingert door de stad onder andere langs de Quays (de kades); HET uitgaansgebied vol bars en restaurants. De verlichting van de bruggen weerkaatst in de rivier.

Onafgebroken rij van eet- en drinkgelegenheden langs de rivier.

De verlichtte 'kranen' rechts zijn van de '360 degrees experience'; een bungee-jump-achtige attractie. Een drie-persoonsbakje hangt aan elastieken tussen de kranen en wordt afgeschoten en bouncet dan alle kanten op. Nee, dank je;-)

Is het niet romantisch flaneren zo?

Het Fullerton-hotel, voormalig postkantoor, badend in het licht, met op de voorgrond blauwe brug.

The Sail. Zeilen of Canyon? Zegt u t maar....

Is toch mooi verlicht? Doet me denken aan Gotham City (Batman)...

Winkelcentrum Orchard Central.

We zaten wat te drinken op n terras met zicht op de gevel van deze shoppingmall. Deze bestaat uit ontelbaar veel lampjes die van zichzelf al licht geven, terwijl t gecombineerd wordt met een lichtprojectie hierop. Dat levert een doorlopende show op van mooie kleurvlakken.

 Bovengallerij van koloniaal huis in speelse kleurtjes.

Fountain of Wealth.

Deze fontein bij een van de vele shoppingmalls zou rijkdom brengen.

Misschien vraag je je af wat dit plaatje doet bij al die foto's van lichtjes en kleur... Dat wordt zometeen duidelijk. Even het verhaal van de fontein vertellen:

Ik had wel van de fontein gehoord, maar wist er t fijne niet van toen ik er n keer toevallig langskwam.

Ik zag dit en dacht: wat n groot, lelijk bouwsel  en plein voor zo'n miezerig klein fonteintje. Pas achteraf, toen ik erover las begreep ik het. Een aantal keer per dag gaat de fontein op pauze. Mijn foto was per toeval genomen op zo'n moment. Waarom is er steeds n pauze? Omdat mensen dan naar het centrum kunnen lopen (en droog blijven...hahaha...) , hun rechterhand in t water houden, daarna drie keer tegen de klok in om de fontein lopen en n wens uitspreken.

Ik moest dus n keer terug om de fontein in werking te zien in zijn volle glorie. En dan t liefst savonds, want dan was er ook nog n licht-, laser- en muziek-show.

Op de foto's hieronder zie je wat je dan krijgt; een heel ander beeld!

Dan komen we nu bij de grote Merlion, op Sentosa-eiland.

Op deze foto zie je mensen in de muil staan. Wij stonden daar n half uurtje later ook, terwijl er net n noodweer uitbrak.

Hier staan mensen op de kop. Toen wij daar aankwamen goot en woei t zo, dat we snel weer maakten dat we weg kwamen...

Hier zie je hoe groot t ding is; een grijze betonnen kolos.

Zodra t begint te schemeren begint er n lichtshow met projecties op de Merlion, waardoor t beeld als het ware tot leven komt en voortdurend transformeert.

Mazelen?

De Klare Lijn?

Dit vond ik een van de mooiste projecties, omdat t de grijze massa meer relief geeft en markanter maakt.

De ogen en muil steken steeds vuriger af tegen de inktblauwe hemel erachter.

Het Groene Gevaar? O nee, dat was Pisang Ambon...

Speciaal voor nieuwjaar een nieuwjaarswens-projectie.

Mooi afstekend tegen de duisternis.

Tot zover deze reis door Singa-Wonderland.