In principe eten we 's avonds daar.
Frits aan de pineapple-boat with rice
Ik heb mijn sateetjes al op, terwijl Frits nog wat napeuzelt.
Voor 2,50 euro p.p. kun je er heerlijk eten, al kun je t jezelf natuurlijk ook duurder maken. (Met chilli-krab bijvoorbeeld)
Zeer populaire maaltijden: chilli-crab en black-pepper-crab.
Er zijn ongeveer 175 permanente stalletjes, dus er altijd wel iets waar je trek in hebt.
Chinees, Indiaas, Indonesisch, Maleis, Japans, halal, Koreaans, sateh/satay en enkele westerse stalletjes (patat, hamburgers, pizza).
En het is 24 uur per dag geopend; onvoorstelbaar!
Ik moet bekennen dat wij ons niet wagen aan schotels als varkensorganensoep en vissekopsoep.
Doorgaans moet je er geen westers eten verwachten en ook geen salades. Dit nieuwe tentje is een uitzondering.
Hebben we ook nog niet gegeten....en gaat denk ik ook niet gebeuren.
Wat zijn t eigenlijk? Kippevleugeltjes? Kippepootjes? Zoiets....
Er zijn ook enkele dessert-stalletjes, zoals deze.
Schelpdiertjes in alle soorten en maten
Ik weet niet hoe deze vissen heten...
Buiten, op straat, zijn de satay-kraampjes. Op de foto zie je een educatief display dat iets uitlegt over het satay-maken. De straat wordt vanaf 7 uur savonds afgesloten en er worden talloze tafeltjes en krukjes geplaatst voor alle satay-eters.
Het was vroeg EN het had net geregend, dus ziet t er leeg uit. Terwijl t doorgaans erg vol is.
Onderstaande foto's geven n indruk van de mensen die in LPS (Lau Pa Sat) komen eten:
Het is een heel no-nonsense foodcourt, maar toch is er entertainment en educatie aanwezig.
De display van de satay is een van meerdere informatieve displays over de historie van het gebouw, etc.
En er staan twee gigantische interactieve (Apple-) touchscreens. Door middel van aanraking van het scherm kun je kiezen voor muziek (jukebox), informatie en filmtrailers. Zeer geavanceerd. Terwijl t grappige is dat de schermen ingebouwd zijn in houten kasten die heel ouderwets aandoen en nogal contrasteren met de beeldschermen.
Verder is er bovenop het middelste stalletje van de foodcourt een podiumpje waarop enkele avonden per week een coverband speelt. Best om aan te horen.
De foodcourt huist in een (ooit) prachtig half open gebouw en kent een lange en rijke historie.
Zo'n totaalbeeld van t gebouw hebben we nooit (deze foto is niet van mijn hand), omdat het volledig is ingebouwd door hoge kantoorgebouwen en viaducten en omringd is door bouwactiviteiten met bijbehorende schuttingen en schermen. Heel zonde!
De geschiedenis van het gebouw begint al in 1824, toen er een houten gebouw op palen werd neergezet , deels over het water van de baai. Dat was makkelijk voor de aanvoer van spullen met bootjes en na sluitingstijd veegde je gewoon alle afval zo het water in.
Wees gerust; het was toen een zogeheten ‘wet-market’ – verse vismarkt- dus t afval bestond waarschijnlijk voornamelijk uit visafval.
Maar het gebouw was nogal gammel, dus in 1938 werd een steviger, stenen gebouw neergezet. Achthoekig, de vorm die het hedentendage nog steeds heeft.
Ook dit gebouw was niet heel sterk, dus werd het in 1894 herbouwd, dit keer met prachtig geornamenteerde, Victoriaanse gietijzeren frames, gemaakt in en overgevaren vanuit Glasgow!
En zo ziet LPS er vandaag de dag nog steeds uit.
Vanwege metrowerkzaamheden is het trouwens nog eens helemaal ontmanteld geweest en weer opgebouwd en gerestaureerd.
Hawkercentres / foodcourts /eethallen zijn ontstaan vanuit de individuele straat-venters van vroeger. Mannen en vrouwen die langs de straat eten maakten en verkochten of met een soort bakfiets met fornuisje langs de straten gingen.
Tegenwoordig zijn ze dus samengebracht onder 1 dak in 1 van de foodcourts hier. Ze hebben er een permanent kraampje.
Deze clustering van eterijen is erg prettig en makkelijk voor hongerige klanten.
Na al dit geblog over eten heb ik trek gekregen, dus ga ik maar eens iets eten.
Eet smakelijk!



















































